Martwy ciąg to jedno z podstawowych ćwiczeń w treningu siłowym – czy to dla atletów, sportowców amatorów, czy ambitnych trenujących w domowej siłowni. Ale która wersja jest lepsza biomechanicznie i pod względem fizjologii wysiłku: klasyczny martwy ciąg ze sztangą czy martwy ciąg z gryfem heksagonalnym (Trap Bar)?
Często cytowane badanie z Journal of Strength and Conditioning Research (Swinton i in., 2011) zbadało dokładnie to. Wyniki dostarczają cennych wniosków dla praktyki treningowej, optymalizacji wyników i doboru sprzętu.

Tło: dlaczego to pytanie jest istotne
Rodzaj gryfu wpływa na mechanikę ciała, a tym samym na aktywację mięśni, generowanie siły i zapobieganie kontuzjom.
- Przy sztandze ciężar leży przed ciałem – to generuje wyższe siły ścinające w dolnym odcinku pleców, ale też silniejsze obciążenie tylnej taśmy mięśniowej (Gluteus, tylna część nogi, prostownik grzbietu).
- Przy Hex-Bar sportowiec stoi centralnie w środku ciężkości obciążenia. To zmienia kierunek siły, odciąża odcinek lędźwiowy kręgosłupa i sprzyja ruchowi zdominowanemu przez czworogłowy z większą eksplozywnością.
Celem badania było wyjaśnienie, która wersja generuje wyższą aktywację mięśni i Power-Output – i które cele treningowe na tym korzystają.
Budowa badania & metodyka
Badacze przebadali 20 doświadczonych sportowców siłowych płci męskiej z co najmniej rocznym doświadczeniem w martwym ciągu.
Projekt eksperymentu
- Badani wykonywali martwy ciąg zarówno ze sztangą (Straight Bar), jak i z gryfem heksagonalnym (Trap Bar).
- Najpierw dla obu wersji ustalono 1-Repetition-Maximum (1RM).
- Następnie wykonali trzy powtórzenia przy 65 % i 85 % swojego 1RM, podczas gdy mierzono siłę, prędkość i aktywność mięśni.
Parametry pomiarowe
1. Aktywacja mięśni (EMG):
- Vastus lateralis (czworogłowy)
- Biceps femoris (tylna część nogi)
- Erector spinae (prostownik grzbietu)
2. Zmienne wydajnościowe:
- Siła maksymalna (Peak Force)
- Maksymalna moc (Peak Power)
- Maksymalna prędkość (Peak Velocity)
Ruchy wykonywano na platformach dynamometrycznych i monitorowano elektromiografią (EMG), aby uzyskać obiektywne wartości porównawcze.
Wyniki w szczegółach
1. Siła maksymalna (1RM)
Nie wykazano istotnej różnicy w maksymalnym przemieszczanym obciążeniu:
- Sztanga: 181,4 kg
-
Hex-Bar: 181,1 kg
→ Obie wersje umożliwiają więc porównywalne maksimum siły.

2. Aktywacja mięśni
Analizy EMG wykazały jednak wyraźne różnice między grupami mięśniowymi:
-
Czworogłowy (Vastus lateralis):
Przy Hex-Bar aktywacja była istotnie wyższa – zarówno w fazie unoszenia, jak i opuszczania.
→ Interpretacja: większy udział przedniej taśmy. -
Tylna część nogi (Biceps femoris):
Przy sztandze aktywacja była wyraźnie silniejsza, szczególnie podczas fazy koncentrycznej.
→ Interpretacja: klasyczny martwy ciąg trenuje mocniej posterior chain. -
Prostownik grzbietu (Erector spinae):
Również wyższa aktywacja przy sztandze, przede wszystkim w fazie ekscentrycznej.
→ Interpretacja: więcej pracy stabilizacyjnej w dolnym odcinku pleców.
3. Wartości wydajnościowe (siła, moc, prędkość)
Hex-Bar osiągał konsekwentnie wyższe wskaźniki wydajności:
|
Wskaźnik |
Sztanga |
Hex-Bar |
Różnica |
|
Peak Force |
2.509 N |
2.553 N |
1,7 % |
|
Peak Power |
1.640 W |
1.871 W |
14 % |
|
Peak Velocity |
0,725 m/s |
0,805 m/s |
11 % |
Te różnice pokazują:
Hex-Bar pozwala na bardziej wyprostowaną pozycję ciała i lepsze przenoszenie siły, co prowadzi do większej eksplozywności i wyższej prędkości.
Interpretacja wyników
Biomechaniczne zalety Hex-Bar
- Dzięki neutralnej pozycji chwytu (z boku ciała) moment obrotowy na kręgosłup jest zredukowany.
- Ciężar znajduje się nad środkiem ciężkości ciała, co rozkłada obciążenie równomierniej.
- Ruch bardziej przypomina przysiad z komponentą ciągnącą – co silniej angażuje mięsień czworogłowy.
- Idealny dla sportów, w których siła eksplozywna i przyspieszenie są kluczowe (np. sprint, moc skoku, football, podnoszenie ciężarów).
Sztanga pozostaje niezastąpiona dla tylnej taśmy
- Dzięki bardziej z przodu położonemu środkowi ciężkości obciążenia mocniej angażowane są pośladki i zginacze nóg.
- Kąt ruchu celowo trenuje wyprost biodra i prostownik grzbietu, kluczowe elementy dla funkcjonalnej siły i postawy.
- W fazach hipertrofii czy siły klasyczny martwy ciąg pozostaje więc niezbędny.

Praktyczne zastosowanie w treningu
|
Cel |
Zalecana wersja |
Uzasadnienie |
|
Siła eksplozywna & szybkość |
Hex-Bar |
Wyższa moc & prędkość |
|
Rozwój siły tylnej taśmy |
Sztanga |
Większa aktywacja Gluteus & tylnej części nogi |
|
Trening przyjazny dla pleców |
Hex-Bar |
Neutralna pozycja chwytu, mniejsze siły ścinające |
|
Powerlifting nastawiony na zawody |
Sztanga |
Klasyczna wersja pozostaje standardem |
|
Ogólny trening atletyczny / sport zespołowy |
Hex-Bar |
Lepsze przenoszenie siły & stabilność techniki |
Propozycja treningu: łączona periodyzacja
- Tydzień 1–3: Hex-Bar Deadlifts z naciskiem na prędkość (3 × 5 powt. przy 60–70 %)
- Tydzień 4–6: Deadlifty ze sztangą z naciskiem na siłę maksymalną (4 × 3 powt. przy 80–90 %)
- Uzupełniająco: Romanian Deadlifts lub Good Mornings do celowej pracy nad tylną częścią nogi
Tak wykorzystujesz synergię obu wersji – naukowo uzasadnioną i zorientowaną na praktykę.
Krytyczna ocena & ograniczenia
Jak każde badanie, także to ma ograniczenia:
- Badano tylko doświadczonych sportowców siłowych płci męskiej – brak danych dla kobiet czy początkujących.
- Tylko trzy grupy mięśniowe zmierzono za pomocą EMG; inne mięśnie stabilizujące (Gluteus, core) pozostały nieuwzględnione.
- Poziomy obciążenia ograniczono do 65 % i 85 % 1RM – ekstremalne obciążenia czy scenariusze rehabilitacyjne nie zostały ujęte.
- Przebiegi ruchu różnią się indywidualnie – różnice techniczne mogą wpływać na pomiary.
Mimo to: To badanie należy do najprecyzyjniejszych analiz biomechanicznych martwego ciągu i dostarcza solidnej podstawy do decyzji treningowych.

Podsumowanie: naukowo potwierdzone – wybór gryfu zmienia bodziec treningowy
Obie wersje martwego ciągu mają swoje uzasadnienie.
Hex-Bar umożliwia wyższą wydajność, większą eksplozywność i silniejszą aktywację czworogłowego – przy jednocześnie mniejszym obciążeniu pleców.
Sztanga natomiast pozostaje lepszym wyborem, jeśli chcesz celowo wzmocnić pośladki, zginacze nóg i prostownik grzbietu.
Stosowane łącznie oba narzędzia oferują to, co najlepsze z dwóch światów – funkcjonalną siłę, stabilność i maksymalną wydajność.
Atletica – jakość, która porusza
W Atletica znajdziesz sprzęt, który orientuje się na naukę:
Od Hex-Bar przez olimpijskie sztangi po talerze obciążeniowe premium – wszystko dla bezpiecznego, precyzyjnego i zorientowanego na wyniki treningu.
Nasze Hex-Bar są ergonomiczne, wygodne w chwycie i perfekcyjnie wyważone – idealne dla treningu mocy i atletycznego.
Sztangi są precyzyjnie wykonane, z optymalnym radełkowaniem i nośnością do 700 kg – zbudowane dla maksymalnej stabilności i performance.























